Gastenboek

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres 54.147.152.6 op.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
96 berichten.
Guus en Michel schreef op 23 mei 2018 om 20:08:
De Pinksterworkshop is voor ons inmiddels één van de highlights van het jaar geworden. Drie dagen lang deel te mogen zijn van enthousiaste en musicerende kinderen, ouders en docenten is een onvergetelijke ervaring! Guus en Michel
Kayte schreef op 23 mei 2018 om 19:58:
Ik heb al vijf Pinksterworkshops meegemaakt, maar elk jaar blijft het leuk en elk jaar is het weer een nieuwe ervaring! Ik zou niet weten hoe ik een top 10 zou moeten maken, want alles is op zijn eigen manier leuk. Van elke Pinksterworkshop heb ik andere mooie herinneringen en ik krijg een grote glimlach op mijn gezicht als ik eraan terugdenk!
Melody schreef op 23 mei 2018 om 17:36:
Mijn dochter (7) zit in het eerste lesjaar en heeft voor het eerst dit jaar de pinksterworkshop ervaren. Wat een leerzaam en bovenal gezellig weekend was dit! Zowel educatie als ontspanning goed afgewisseld in het programma. Zij heeft mij volle teugen genoten en wij zijn een zeker volgend jaar weer bij! Inderdaad was ook bij mijn dochter Gerrti favoriet. De Ierse gezusters waren ook enorm aardig en vol met goede tips. Kortom een goede organisatie en een fijn weekend gehad! Dank allemaal
Nelleke ketel schreef op 23 mei 2018 om 17:08:
Ik heb net meegedaan Suzuki weekend met de Pinksteren van 's ochtends 8:30 tot 's avonds 6:30 veel plezier samen mogen spelen met super getalenteerde kinderen Geniet ervan concerten in de pauze en aan het eind van de middag geweldig genoten van docenten die allemaal hun eigen inbreng hebben Ik heb genoten van Karen met haar sonate van Eccels en haar fantastisch snel instuderen van heel moeilijke muziek Ik heb genoten van Noelle met haar Ierse muziek Ik heb heel erg genoten van Gerrit met zijn dans Gypsy muziek met accordeon begeleiding was super mooi en helder ingestudeerd iedereen kon meespelen Heel erg bedankt Het was een feest. een grote knuffel Nelleke
Machteld schreef op 23 mei 2018 om 12:36:
Beste juf Stieneke, het zit er bijna op voor Józert. Na 5 jaar les gaat hij naar een andere juf. Wat heeft hij veel geleerd. En vooral: hij speelt met veel plezier. De kennismaking met de Gypsy muziek heeft daaraan zeker ook bijgedragen. Zonder die muziek zou het viool leren spelen een stuk moeizamer zijn geweest. Dank voor alles. Tóby gaat natuurlijk gewoon door. Hij gaat zijn grote broer achterna.
Eleonora Beuken schreef op 23 mei 2018 om 06:38:
Ik vond het heel leuk. Vooral Gerrit natuurlijk. De les met Keri ook. De optredens met viool, cello en piano. Mijn solo van Vivaldi. In de pauzes spelen met de anderen. Maar vooral het concert waar wij Bach dubbel speelden. Mijn ouders, vonden de Workshop ook heel leuk.
Joop Wagenaar schreef op 3 april 2018 om 15:02:
Ik heb bij Stieneke onlangs een viertal altvioollessen gehad samen met een groep leerlingen van haar. Vanaf mijn jeugd speel ik viool maar nu ik gepensioneerd ben wilde ik ook graag altviool leren spelen. Met verwondering heb ik mogen mee maken hoe enthousiast en kundig Stieneke les geeft aan de kinderen . Na afronding van de vier lessen konden ze al het altvioolconcert van Teleman spelen. Ook ik ben nu goed thuis op de altviool tot mijn eigen verbazing en in zo’n korte tijd ook nog. Mijn kleinkinderen zal ik graag vioolles willen laten geven door Stieneke en ik kan dat iedereen ook van harte aanbevelen. Joop Wagenaar
Anna schreef op 5 september 2017 om 09:59:
Anna heeft erg genoten van het Logeer weekend. Dankjewel!! Iris
Josine Corstens schreef op 16 augustus 2017 om 10:10:
Every year during our summer break back home in Holland we take Suzuki violin lessons with Juffie Stieneke in The Hague. Year after year it has been a wonderful experience. Juffie Stieneke is very skillful. She is respectful of the teacher back home and caters her lessons to the needs of the individual child. We are especially in awe of her broad approach: the stories she tells about the songs, the composers, the dynamics, her other students, her travels, Mr. Suzuki himself and much more. I am thankful that we have been able to give this experience to our children. Josine Corstens
Anick schreef op 27 juni 2017 om 21:15:
Lieve Stieneke, ongeveer zes jaar heeft Iris vioollessen bij je gehad, wat waren deze zes jaren bijzonder!!! Iris heeft nu een nieuwe wereld ontdekt van onschatbare waarde: muziek! En ze weet die te delen met heel veel anderen. Het is ongelooflijk hoe je dat hebt meegegeven aan een opgroeiend jong dametje van 5-6-7-8-9-10- en nu 11 jaar oud. Ik gun dit alle kinderen van de hele wereld, echt! Er waren ongelooflijk veel hoogtepunten: optredens bij de Sinterklaasintocht, bij Festival Classique, op televisie bij de BZT-show, op grote podia met Gypsy-muziek, en dan nu opeens, na de allerlaatste les: een voorspeelochtend voor het orkest Viotta, op een zondag op een erg vroeg uur, stond ze daar, mijn dochter die de sterren van de hemel speelde, op haar 3/4 viool met een mooie toon, een authentiek verhaal en zo veel levensplezier uitstralend. Er waren maar een paar toehoorders maar die waren van begin tot einde geboeid, en ik was als moeder tot tranen toe geroerd. Waarom? Omdat ik in de muziek zie en hoor wie er staat, een mens die iets wil laten zien en vertellen aan de wereld en hoe mooi die wereld is, en daar helemaal voor durft te gaan. Dat is ontroerend. Lieve Stieneke, juffie Stieneke, wat een geweldige vioolpedagoge!!! En wat een geluk dat Iris al die jaren door jou in de muziekwereld haar eigen pad heeft mogen vinden. GEWELDIG!!!! Nog een kleine noot die voor anderen wellicht ook van belang is: Stieneke heeft Iris in het laatste jaar heel goed begeleid in het vinden van de volgende docent. Dat is gewoon klasse van een echte professional.
Admin-antwoord door: Juffie Stieneke
Lieve Anick Een kind tot grote prestaties brengen is niet zo moeilijk als ze een moeder heeft die zo betrokken is en in no-time de hele groep meetrok en na 1 jaar de hele organisatie van mijn schouders op de hare legde....! En ook dat leerde Iris: gewoon door om jou heen te zijn en het waar te nemen. Chapeau dus ook voor jou!!! Ik weet niet wie wei het meeste gaat missen, hihi!
Alika(Huixuan) schreef op 25 juni 2017 om 22:01:
My daughter studies in group one . Mrs Stieneke is a great Suzuki violin teacher, patient and experiment. Except skill teaching, there is also many activities during the whole year learning which make the children not just learn violin also love and enjoy it.( look at the agenda in the web, you will find a long list for the whole year activities, amazing) Study an instrument is not so easy special for the young children. Except the parent help, an experienced teacher is helpful. Thanks for Mrs Steineke, she knows which part is difficult and which is important for the child. My daughter now just half past five, I asker her "do you like violin now", she said"Yes, I love it." It is true, now she doesn't want to stop it even I still remember at the beginning she cried for several times and wanted to quit. Music has magic, and also a great teacher has that magic. Love Mrs Steineke and the group one(enthusiastic parents). By the way, my daughter just could speak her mother language and English. So at the beginning, Mrs Stieneke speak english to her sometimes, then more and more dutch. Now she could follow her classmates in the 99% dutch violin class. Good job. Below I wish share also in my mother language, welcome more Chinese child like it : Stieneke 老师是一位非常有经验、有耐心的铃木小提琴老师。英文我会用great 来形容她,中文里我会说她是一位名副其实的好老师。 群体课程能够提升孩子们的兴趣,小提琴课堂上孩子不光可以和老师学习,也可以看看其他的同学们都是如何演奏和努力的,老师会给出solo的安排,这个时候每个孩子都会很配合的课后练习哦。Stieneke 老师安排了非常丰富的全年活动,有户外的表演,也有室内的表演,6月里三天的workshop也是非常棒的活动。孩子们再也不是闭门造车,而是真正的将小提琴演奏融入了日常的学习和生活中。 我的女儿加入group one时快5岁了,现在5岁半,对于她这么小年龄的孩子来说,刚开始学习会遇到困难,想放弃,老师和家长一起帮她坚持下来后,孩子逐渐就感受到了小提琴的魅力。现在我问她喜欢小提琴吗,她会不假思索的告诉我她爱小提琴。有时练习我说已经练完老师的要求了,她自己还要继续,停不下来。 有朋友问到上课语言的问题,我个人觉得对于音乐和体育艺术类的活动来说,语言不是挡路石。女儿会英语,所以最初的课程来说,Steineke老师会就关键重要的地方单独用英语和她说一遍。孩子们的语言接受能力比成人好太多,逐渐的她就能听懂上课各种指令要求,现在老师上课99%的时间用荷兰语,她也可以跟上(不是所有的能懂,只是听不懂的地方并不影响她学习)中国的孩子在国外学习任何东西都会碰到外语,所有试着适应就好了,孩子们总是给我们惊喜。 最后补充的是,对于铃木教学法,需要家长能配合老师帮助孩子理解和课后练习,一分耕耘一分收获,加油 and Enjoy。
Admin-antwoord door: Juffie Stieneke
Your daughter's success was helped enormously by YOU: taking 10 individual lessons at the start of her first year so we could overcome the language problems. You were a very good mother in the essential Suzuki triangle: Pupil- Teacher- Parent
Samuel en Sheona schreef op 5 juni 2017 om 18:09:
Wij waren erg blij met de indivuele lessen bij de pinksterworkshop, waar we snel veel geleerd hebben en vonden het dansen met de reuzenbloempotten erg leuk en het eten erg lekker! Dank jullie wel allemaal! Samuel en Sheona (klas 1&2-2017)
Yvonne schreef op 17 februari 2017 om 22:36:
Lieve juffie Stieneke, Nogmaals hartelijk dank voor de extra les en aandacht voor moeder en kind vandaag!  Echt één zo een les zooooo waardevol! Zoveel geleerd; ja ook ik!  Je bent echt een cadeautje voor het leven. Mijn complimenten: Je bent de beste (viool) juf ever... ook al ken ik geen andere... wil ik ook niet 😊 Een ander ouder noemde het hier al eerder... 'het is zoveel meer dan vioolles' Dikke kus en knuffel 💙
Anette Hoffmann schreef op 8 januari 2017 om 00:21:
Florence Concours Mini 2016 – oder: der Weg ist das Ziel! Het begon er mee dat Adam wilde stoppen. Nooit meer viool spelen! Op de vraag van juf Stieneke of Adam mee wilde doen aan het Florence Concours, was het antwoord dan ook snel gevonden; zeker niet! Thuis was er geen gesprek over te voeren en om het oefenen niet met slechte stemming en lange discussies te verzwaren, accepteerde ik zijn besluit en vroeg hem zijn beslissing zelf Stieneke mede te delen. Hoe dit gesprek in de Riouwstraat 23 verliep was opmerkelijk en, in mijn ogen, typerend voor de aanpak van Stieneke. Van tevoren ingewijd in de situatie, vroeg Stieneke terloops tijdens het stemmen of Adam al wist of hij zou mee doen aan het Concours. Nee!, schudde Adam. Zonder groot opmerkzaamheid aan het antwoord te geven gaf de juf Adam zijn gestemde viool terug en vertelde hem met een stralend gezicht waarom ze zelf de deelname aan een Concours zo geweldig vond: In plaats van elke week je stukken te oefenen en af en toe er een nieuw stuk bij te doen, geeft zo’n Concours een concreet doel; een doel, waar je naar toe kunt werken. Het is de kans om hoorbaar vooruitgang te boeken op een stuk van je eigen keuze. Op geen ander moment in het viooljaar leert een kind zo veel dan tijdens de voorbereiding op een Concours. Of je nou wint of gewoon verhinderd bent op de dag van de concours zelf, aldus Stieneke, dat maakt helemaal niks uit: de vooruitgang die je tijdens het voorbereiden hebt geboekt, dat is jouw prijs! Daar gaat het om! Ik zag Adam aandachtig luisteren. Het competitieve element uit zo’n concours halen, de spanning van de dag teniet doen, dat leek me ideaal voor Adam. Na haar verhaal ging de individuele les gewoon door en het was pas toen Adam zijn viool inpakte dat Stieneke - weer en passant - vroeg, welk stuk hij eigenlijk zou kiezen als hij nou toch besloot mee te doen. Alsof Adam er tijdens de les, en luisterend naar Stieneke’s verhaal, er over had nagedacht, schoot het antwoord uit zijn mond: dat mooie tweede deel van Vivaldi’s concert in A-mineur! Wat een verrassing: die hadden we nog niet eens geoefend en ook niet in de individuele les gespeeld. Maar mooi was die. Heel mooi, dat kon je zo aan Adam’s gezicht aflezen. En zo fietsten we die ochtend weer zingend naar huis en in plaats van het viool oefenen nog moeizamer te maken dan het de afgelopen weken al was geworden, had het uitzicht op het Concours – dankzij dit kort, luchtig gesprek met de juf - Adam vleugels gegeven: gedreven door het idee hiervan zijn eigen stuk te maken en het net zo mooi, of juist anders en nog mooier ! - naar voren te brengen dan op de CD, dat was zijn ambitie voor de komende 6 weken. En meer dan eens gebruikte Adam dit stuk als excuus om zijn ‘gewoon’ oefen-repertoire in te korten om aan zijn concours stuk te kunnen werken. Deel van de voorbereiding werd ook een tweede stuk dat Adam niet zelf had gekozen en - zo als hij meermaals benadrukte - niet kon uitstaan: Perpetuo Mobile van Carl Boehm. Het diende zich aan als tweede stuk voor het concours, omdat het de gevraagde tijd van 5 min samen met Vivaldi mooi in zou vullen en omdat het een heel snel stuk is dat een verfrissend contrast zou bieden met het langzame legato van Vivaldi. De uitdaging hier was de stok aan het springen te brengen om een snel ricochet te produceren. Dat leek wel een tovertrucje! Juf Mireille’s verbaasde reactie op Adam’s scepsis tegenover het stuk, en haar benadrukking dat dit wel een van de allermooiste etudes was die ze kende, deed Adam langzaam maar zeker van mening veranderen. Het is een van de weinige etudes, aldus Mireille, waarmee je juist zelf echt muziek kunt maken, ja zelfs grapjes mee kunt uithalen. Dat kon juf Stieneke op haar buurt weer sprankelend illustreren, met levendige pianobegeleiding en overtuigende mimiek! Zo was ook deze horde genomen en het programma stond vast. Het oefenen thuis profiteerde ook van de verschillende karakters van de twee stukken: Nadat er een kwartier hard gewerkt was aan de ‘sierlijke parelkettingen’ van het Vivaldi stuk, kon Adam zich uitleven in de steeds soepeler razende loopjes van Boehm. En de Concerto-trillers hadden stiekem ook geprofiteerd van de vingergymnastiek in de etude… Tijdens het concours zelf, net voor het optreden, was er nog een ander moment van voorbereiding wat bijzondere aandacht verdient: Alle kandidaten mochten even met hun pianobegeleider inspelen op het podium. Waar alle andere jongens en meisjes meteen hun concert stuk in volle pracht en snelheid ten gehore brachten, ging Stieneke met Adam toonladers oefenen: eerst langzaam en zacht, dan heel erg langzaam en met resonanstoon voor de zuiverheid – tot verbazing van het publiek dat langzaam de zaal instroomde… Ook Perpetuo Mobile klonk zo in super slow motion vanaf het podium en ik meende op het gezicht van de juf en haar leerling een schalks glimlachje te ontwaren. Het fundament voor het vertrouwde samenspel op deze nieuwe locatie was gelegd! Het laatste kwartier voor het begin stelde Stieneke voor om samen in de kleine omkleedruimte door te brengen, waar verder niemand meer was. Hier, ver af van de drukte van een steeds voller lopende concertzaal, deelde Stieneke nog het een of andere geheim om een toon nog voller, een vibrato nog innemender en een slotakkoord nog doordringender te maken. Met gloeiende wangen zag ik Adam knikken en een poging maken de raad om te zetten in zijn spel. Soms lukte dat, soms niet. En steeds hoorde ik Stieneke weer zeggen: “Het maakt me helemaal niets uit of je dat straks op het podium zo doet of niet. Maar dan weet je het al vast. Voor een volgende keer…” Mijn gedachte op dat moment, dat Stieneke de nu zichtbaar nerveuse jongen met last minute advies toch alleen kon belasten en misschien zelfs verwarren, werd teniet gedaan tijdens het optreden: Stom verbaasd herkende ik heel wat elementen van Stieneke’s last minute advies die Adam tijdens zijn optreden duidelijk naar voren haalde, soms voor de allereerste keer. Lang niet alle raad werd omgezet, en zeker niet tot in perfectie. Maar waar geen twijfel over bestond is dat zelfs in die laatste meter voor het doel er weer was geleerd: vooruitgang was geboekt. Als een spons had Adam met zijn hoog rode oren alles in zich opgezogen en zijn vioolspel was tot in de omkleedkamer van het Nationale Toneel continue gegroeid. Dus bij een volgende concours weer meedoen? Waarom niet! En als Adam hier anders over denkt, gaat hij het hier even met Stieneke over hebben.
Admin-antwoord door: Juffie Stieneke
Bijzonder dat Adam, 8 jaar oud, uiteindelijk met de eerste prijs van het Florence concours MINI naar huis ging.... Fijn dat het hem gegund is nu in rust verder te ontwikkelen!
Mechteld Baken Aguilar schreef op 18 oktober 2016 om 10:29:
Beste Stieneke, Rafael en Daniel hebben een enorm leuke workshop vanochtend in het kader van de Betovering bij je gevolgd. Bedankt!! Groeten, Rafa, Daan & Mechteld
José schreef op 6 oktober 2016 om 08:32:
Vioolles bij juffie Stieneke is zoveel meer dan alleen de viool leren bespelen. Viool studeren als je een jong kind bent gaat niet altijd van een leien dakje. Maar ook, of juist wanneer alles moeizaam loopt , staat juffie Stieneke klaar om mee te denken met de ouder, en te kijken wat de beste benadering voor jouw kind is. Van haar uit is dat altijd een begripvolle en liefdevolle houding. Zodat je steeds weer moed krijgt om door te zetten, en niet op te geven!
Guus en dochter Kayte 10 schreef op 12 juli 2016 om 11:19:
Bij het afzwaaien van Kayte naar Coosje Wijzenbeek, na 3 Suzuki viooljaren Lieve juffie Stieneke Je hebt Kayte geleerd de muziek die ze van binnen al "hoorde" naar buiten te brengen.. Zodat ze nu met grote regelmaat de sterren van de hemel speelt en menigeen ontroert. Wie had dat gedacht, toen Kayte bij jou binnen kwam en alles al kon spelen... alleen wel met slechts één vinger! Jij draaide je hand er niet voor om en leerde haar in no-time wat vioolspelen met álle vingers was. Wat wás het een grote kans, ook voor mij, dit hele proces aan te gaan. De beweging en het ritme in Kayte werden gevormd door jouw tomeloze enthousiasme voor de muziek en jouw grote muzikale aanbod enerzijds en anderzijds door onze wekelijkse ritten van Leiden naar Den Haag en weer terug! Het was een groot commitment wederzijds, Lieve Stieneke, we zijn dankbaar voor álles wat je voor ons betekend hebt en gaan je zeker missen !! Guus en Kayte
Admin-antwoord door: Juffie Stieneke
Ik vond het heel bijzonder de muzikale ontwikkeling van Kayte te mogen begeleiden. En ben heel blij dat ze nu voor de volgende stop "geland" is bij DE top viool-pedagoge van Nederland !
Anna 9 jaar schreef op 12 juli 2016 om 05:53:
Dit is mijn lijstje van de 10 leukste dingen aan de Pinksterworkshop 1 Music Mind games 2 dansen 3 Eva Groepsles 4 her Schäfer 5 Music mind games 6 grabbelen 7 individuele les 8 Pauzen (lekker eten) 9 loterij 10Musicm ind games
Anette Hoffmann schreef op 18 juni 2016 om 20:27:
Zo’n drie jaar geleden kwam Suzuki in ons leven. Op de ‘home-made market’ van het Zeeheldenkwartier, waar we kort daarvoor neer waren gestreken, raakten we in gesprek met een vrouw met vioolkoffer. Het bleek Juffie Stieneke te zijn; DE Haagse autoriteit om kinderen aan de hand van de Suzuki-methode viool te leren spelen. Twee maanden later startte onze zoon Adam zijn vioollessen in de Riouwstraat. Sindsdien zijn het verrijkende en steeds groeiende Suzuki-repertoire (van Kortjakje tot Bach Dubbelconcert), het viooljaar met zijn vaak seizoensgebonden hoogtepunten (van Sint Maarten tot de Pinksterworkshop), de lessen bij juffie Stieneke twee keer per week en het dagelijkste oefenen thuis vaste bestandsdelen van ons gezinsleven geworden. Hoogste tijd om hier eens bij stil te staan en er iets over te schrijven! Wat hoogtepunten Dankzij vioolles is ons huiselijk leven verrijkt met prachtige muziek. De Suzuki-CD’s worden regelmatig beluisterd en dan is er natuurlijk het oefenen. De eerste melodie die Adam’s broertje, die van jongs af zijn grote broer trouw bij de muzieklessen begeleidt, leerde zingen was Allegro (boek 1 voor de insiders). Gedurende het muzikale jaar wordt regelmatig opgetreden. Niet zelden betreft dit bejaardentehuizen. Het is fantastisch om te zien hoe de jonge violisten de Haagse senioren een plezier doen met hun muziek. Een absoluut hoogtepunt was het luid meezingen door bejaardentehuisbewoners bij het spelen van ‘Aan de Amsterdamse Grachten’, en dat in Den Haag! Martin Schaeffer geeft samen met Juffie Stieneke vorm aan de Gypsy Academy. Een paar keer per jaar worden de jonge violisten omgevormd tot een bont gezelschap dat energiek zigeunermuziek ten gehore brengt. De optredens zijn een lust voor zowel oor als oog. Ook al spelen kinderen nog maar een paar maanden viool; ze kunnen al vrolijk meedraaien in de Gypsy Academy. Het eerste optreden van Adam was een geweldige ervaring voor ons als ouders. Mede dankzij de schitterende ambiance van de Grote Kerk werd het publiek in vervoering gebracht. Het onbetwiste hoogtepunt tot dusver was een optreden bij het Suzuki Galaconcert in de fameuze Royal Albert Hall in London. Het afzien tijdens het wekenlange oefenen op Bach’s dubbelconcert in D-mol werd meer dan beloond tijdens het optreden met Suzuki-jeugd uit de hele wereld. Geen hoogtepunten zonder moeilijke momenten – Durststrecken! Moeilijke momenten horen er ook bij. Sterker nog; ze blijken vaak de drempel naar een grote stap vooruit. Soms loopt het oefenen thuis gewoon niet zo lekker. Adam heeft geen zin, en ik heb geen geduld. Samen lopen we vast. Vaak helpt het dan om de omgeving aan te passen: we proberen het gezellig te maken, gaan even zitten om naar de CD te luisteren. Of we maken een chocolademelk en nemen een slokje na elke 5de herhaling van een moeilijke passage. Een ander trucje zijn de verhalen die we bedenken, om een lastige passage interessant, geheimzinnig, spannend of juist grappig te maken. Maar als de dag al lang was en we minder energie en ideeën hebben, en ook de stickers als motivatie niet meer helpen, dan kan het ook eens flink tegen vallen. Ik zelf tendeer dan veel te snel naar onderhandelen: als we dit stuk niet meer gaan oefenen, moeten we morgenvroeg voor het ontbijt nog eens aan de slag…. Of: je moet wel alle stukjes hebben geoefend, voor dat je met Samme (zijn beste vriend!) kunt afspreken. Nog terwijl ik het zeg, en zeker ‘s-avonds in bed, weet ik dat er geen effectievere methode is om viool spelen tot iets vervelends te maken… Maar dan komen ineens weer betere weken. De drempel is genomen! De moeilijke passage loopt nu vanzelf. Als een getemde leeuw klinkt die lastige Vivaldi-passage uit Adam zijn vingers. Wat genieten we er allebei van! Adam is gegroeid in zijn vioolspel en als persoon. Wat kort geleden nog onbedwingbaar bleek, voelde en hoorde, heeft Adam zich nu eigen gemaakt. Net als de Kleine Prins van Saint Exupery, die zijn beste vriend de vos eerst moet temmen. En hoe deed die dat ook alweer? Door samen heel langzaam naar een bron te lopen (in de Sahara!). Volhouden. Niet opgeven. Stap voor stap, het mag heel langzaam. Als het maar steeds verder gaat. En samen. En ik voel me dolgelukkig als compagnon in dit proces. Mijn taak, Adam aan te moedigen om niet op te geven is volbracht. Voor deze keer, voor dit stuk. Dus waarom zal het een volgende keer niet lukken? Met elke crisis (en we hebben er al heel wat achter de rug) groeit ook onze band. En dat is iets heel bijzonders.
Martine moeder van Liselot schreef op 10 juni 2016 om 08:40:
Beste Stieneke, Wat is het (eerste) jaar voorbij gevlogen! \"Van niets tot iets\" noem je het, en zo is het. Minder dan een jaar geleden mochten de kinderen hun strijkstok nog niet eens zelf vasthouden; nu spelen ze uit het hoofd al het eerste menuët van Bach! Als ouder heb ik de lessen altijd met plezier meegemaakt en meegedaan. De lessen in een paar kernwoorden: gezellig, hard werken, samen bezig zijn met muziek, soms een gezellige chaos, gestructureerd, spelenderwijs leren, positieve stimulans, méér dan alleen maar muziek (algemene vorming). En ja, het is intensief (twee keer per week les en daarnaast regelmatig optredens) maar het is het echt waard. Liselot speelt met veel plezier op de viool en ze boekt elke week vooruitgang. En daardoor wordt het alleen maar leuker! Dank je wel voor alle leuke en gezellige lessen! Nog een paar weken en dan vakantie... op naar \'groep 2\'! Liselot kan niet wachten tot ze vibrato mag leren 🙂 ! De filmpjes van de lessen zijn zéér handig bij het oefenen van de lesstof. Scheelt veel tijd en moeite, en dus meer tijd en energie om thuis écht goed te oefenen. Liselot zal zelf ook nog wat schrijven dit weekend. Tot zondag!