Gastenboek

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres 54.147.152.6 op.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
96 berichten.
juffie Stieneke zelf reageert schreef op 9 september 2015 om 07:48:
Haha! Zeker omdat we het er net over hadden dat de kinderen al zo jong met zoveel kerstliedjes voor het voetlicht kunnen treden? En omdat de eerste kinderen al op 9/10/11 jarige leeftijd al zonder de juf kunnen optreden? Enfin, we komen graag spelen, altijd wel met een aantal ouders erbij. Inderdaad spelen we al veel: Eerste jaars repertoire Stil nu, maak nu geen gerucht Maria die zoude naar Bethlehem Midden in de winternacht Jingle bells O denneboom Stille Nacht Er is een kindeke geboren Nu syt wellekome? Gloria In Excelsis Deo We wish you Kling, klokje ? Tweedejaars repertoire Al het bovenstaande plus: Ihr Kinderlein kommet Nu syt wellekome Adeste fidelis = Komt allen tesamen Tochter Zion = Chorus uit Judas Maccabeus Hark, the herald angels sing ‘t Is geboren (Il est né) Ihr Kinderlein kommet Maria durch ein Dornwald ging Hoor de engelen God rest ye merry gentlemen The first noel? Ding, dong merrily on high? The holly and the ivy? Deck the hall ? Joy to the world ? Oh, du fröhliche? 3e en 4e jaars extra Er is een roos ontsprongen: Es ist ein Ros’ entsprungen In dulce jubilo Tegenstem Stille nacht door 5e jaars Von Himmel hoch Eventueel 1. Ich steh an deiner Krippen hier 2. Hoe leit dit kindeke 3. Laßt uns froh und munter sein 4. O Kerstnacht schooner 5. Herders, hij is geboren 6. Klein, klein Jesuke O kindeke klein = O Jesülein süß ? We horen wel wat u wilt?
Agnes schreef op 9 september 2015 om 07:34:
...volgens mij bent u de Haagse Coosje Wijzenbeek?!
Geesje en Sander schreef op 26 augustus 2015 om 16:39:
De Suzuki Children’s Convention in Davos. Met zijn viool als handbagage, stapte Sander van 9 jaar op woensdagochtend 15 juli samen met mij het vliegtuig in op weg naar Zwitserland. Gelukkig vond hij vliegen leuk en een beetje turbulentie zelfs “kicken”. Bij aankomst op zoek naar de bus kwamen we meteen Kayte tegen, die ook bij juf Stieneke les heeft, dus werd het reuze gezellig in de bus. Op naar het hotel, waar we buiten op het terras konden eten met uitzicht op de bergen. De volgende ochtend begon het echt: om 10 uur de eerste “Play in” met de groep van Boek 5 en hoger. Eerst nog zitten op de grond tijdens de stukken van boek 8 en 7, maar daarna gelukkig lekker meespelen. Heel bijzonder om te zien dat een groep van ongeveer 100 kinderen uit allerlei verschillende landen, die meestal niet eens met elkaar kunnen praten, direct samen kunnen spelen en de non-verbale aanwijzingen van de verschillende docenten perfect begrijpen. En zijn eigen juf Stieneke kwam elke dag wel ergens kijken om te zien hoe het ging en zag dat het goed was. Sander had elke dag in totaal 4 uur les, eerst de “play in” met een grote groep, daarna 1 uur les met zijn eigen groepje van ongeveer 10 leerlingen ’s ochtends, dan een hele lange lunchpauze (waar ook met gemak een bezoek aan het zwembad in paste) en dan van 15.00 tot 17.00 nog les met zijn eigen groepje. Gelukkig hadden we dus genoeg tijd over om te genieten van het mooie weer, de bergen en de leuke restaurantjes. Bus en kabelbanen waren gratis, dus hebben we heel Davos verkend in de vrije tijd, vaak samen met Kayte en haar moeder Guus. Een goede balans tussen serieus met muziek bezig zijn en vakantie houden. Elke docent is weer totaal anders, de ene maakt er een grote show van, de ander is heel ingetogen en zoekt samen met de kinderen een perfecte houding en klank. Omdat alle kinderen hetzelfde repertoire hadden voorbereid en alle docenten hetzelfde repertoire doceren, kunnen ze direct samen aan de slag en werken de lessen en het samenspelen heel goed. Op de laatste dag was het afsluitende concert met alle kinderen (opgeveer 300 kinderen op de viool) op het grote podium in de grote zaal van het congres centrum, dat was een behoorlijk spektakel! Al met al hebben we 4 leerzame, leuke en gezellige dagen gehad en was de deelname aan de Childeren’s Convention een heel bijzondere ervaring, nog veel leuker dan ik van te voren had gedacht. Het feit dat de Suzuki methode overal ter wereld op dezelfde manier wordt gedoceerd, maakt dit soort unieke evenementen mogelijk en is echt een aanrader als je kind van muziek maken houdt en al een aantal stukken uit de Suzuki boeken kan spelen. Geesje (moeder van Sander)
Anne schreef op 25 augustus 2015 om 20:58:
Beste Juffie Stieneke, Wat was het optreden op de boulevard maandag leuk en indrukwekkend om te horen en zien. Dank voor uw enthousiaste reactie en hele toegankelijke manier om de lessen te presenteren. Wat zou ik graag vroeger zelf zo muziekles hebben gehad! Hartelijke groet, Anne
Moeder schreef op 24 augustus 2015 om 22:23:
Lieve Juffie Stieneke, Wat een feest vandaag op de boulevard. De draaimolen en het ijsje waren de klappers op de vuurpijl. Uw lessen en het concert waren een bijzondere ervaring voor Piet Hein waar wij u dankbaar voor zijn. Hopelijk tot volgend jaar! Hartelijks, Josine Athmer-Corstens
Guus schreef op 13 augustus 2015 om 04:32:
Davos: 15 tot 19 juli 2015 Wij zijn dit jaar afgereisd naar Davos, Zwitserland, waar wij – Kayte als leerling en ik als moeder – het geluk hadden om te mogen deelnemen aan het Suzuki Convention 2015. Een 5 dagen durend muziekcongres voor 600 Suzuki leerlingen van over de hele wereld. Het werd een onvergetelijke muzikale ervaring, waarbij vooral blijft hangen de onuitputtelijke energie en toewijding van de docenten voor al deze Suzuki leerlingen. Met hen werden bijvoorbeeld allerlei spelletjes gedaan met de viool ter verbetering van de techniek en het samenspel. Maar alles heel creatief en inventief en telkens vanuit dit groot enthousiasme en een tempo van waaruit op een gegeven moment nog maar één aanwijzing gegeven hoefde te worden of één streek gespeeld hoefde te worden en de kinderen begonnen het bedoelde stuk met elkaar te spelen, vaak heel zuiver en met gevoel voor de muziek zelf. Dít is dus wat Suzuki is en wat je ermee kunt doen, zo realiseerde ik mij daar in Davos. Ook inspirerend vond ik de blik op de jaren die komen, het wordt steeds maar mooier.. En dan en tot slot onze eigen Stieneke hier telkens de zien rondlopen, met de allergrootste glimlach van de wereld op haar gezicht. Onze Stieneke met wie we dit in korte tijd toch maar bewerkstelligd hebben. Zonder haar enthousiasme voor de muziek en haar leerlingen, waren wij hier niet geweest en had Kayte dit allemaal nooit kunnen spelen. Op de laatste dag eindigden de kinderen met elkaar op het podium met vele honderden tegelijk. Te midden van die hele grote groep kinderen stonden Kayte en Sander en speelden ieder hun eigen partij van Bach dubbel, iets om nooit meer te vergeten. Guus & Kayte (9 jaar)
Carla Balm schreef op 27 mei 2015 om 20:10:
Wat was het weer fantastisch de Pinksterworkshop. Zo\'n goede energie. Veel mensen die met elkaar bezig zijn om het een succes te maken. De positieve benadering, het weten te verleiden tot steeds mooier spel, een goede houding. Geen onvertogen woord. Jytte gaat er zó helemaal voor. En als is ze op een gegeven moment wel erg moe, ze wil blijven meedoen. En volgend jaar zeker weer. We hadden ook weer zo\'n fantastisch weer trouwens. Iedereen bedankt ook namens Jytte.
Iman schreef op 27 mei 2015 om 04:01:
​Hallo Stieneke, Fantastisch was het, de workshop, we hebben genoten en zoveel geleerd! Hele fijne docenten! En het was weer te snel voorbij... van Iman (en mij) mag het wel 4 dagen duren 🙂
Iman schreef op 27 mei 2015 om 04:00:
​Hallo Stieneke, Fantastisch was het, de workshop, we hebben genoten en zoveel geleerd! Hele fijne docenten! En het was weer te snel voorbij... van Iman (en mij) mag het wel 4 dagen duren 🙂
Jean-Baptiste Milon schreef op 4 mei 2015 om 08:23:
Wat een leuk concertje hebben we gehad op 13 April bij de leerling avond van Vivaldi music lessons! De klas van Stieneke was hartstikke enthusiast, zeer dynamiek en vrolijk. Ze zijn als collectief heel onafhankelijk en ze stralen plezier uit. Ik wens dat ik muziek op die manier had geleerd!
Cees schreef op 25 april 2015 om 23:20:
Hallo Stieneke, Leuke optredens donderdagavond. Vond het ook fijn dat er snelheid in zat in het voorstellen en spelen. Groeten Cees, vader Stella.
Tobias schreef op 21 april 2015 om 18:36:
Die Workshops mit mitgebrachten Leckereien gefallen mir am meisten. Während die Kinder musizieren, bereiten die Eltern den großen Tisch mit Essen für die Pause vor.
Guus schreef op 20 april 2015 om 09:49:
Wat een leuk gezicht was dat dit weekend, al die kinderen met hoepels en violen op de Riouwstraat! Guus van der Elst, uw Reisspecialist
juffie Stieneke zelf reageert schreef op 20 april 2015 om 09:46:
Dank je wel Myrthe !! Ja, plezier is inderdaad ook belangrijk.. En misschien had IK ng wel het meeste plezier? Als al die kinderen die 3 of 4 of 5 jaar eerder niet wisten hoe ze een viool moesten uitpakken een heel weekend zo geweldig kunnen musiceren als jullie! En 12 kinderen is echt niets vergeleken bij de 27 en zelfs 31 die ik vroeger te logeren kreeg, toen de groepen 4 en 5 nog heel groot waren.. Haha! Ze lagen zelfs ( de jongens ) in de serre! En het traditie getrouwe vieze drankje aan het ontbijt werd als eerste door Jeffrey Bruinsma gebrouwen, die het met een stalen gezicht opdronk, net als jij dit jaar!!
Myrthe schreef op 20 april 2015 om 08:46:
Het was mijn 2de logeerweekend bij juffie Stieneke. Ik keek er heel erg naar uit. Gezellig met mijn viool vriendinnen viool spelen, veel en lekker eten en in de avond keten en kletsen met 5 meisjes op ons matrasje in een slaapkamer. Juffie Stieneke is fantastisch. Ik weet zeker dat dit de enige viooljuf in Nederland is die 12 kinderen tegelijkertijd bij haar in huis laat slapen. We hebben allemaal leuke dingen gedaan: nieuwe liedjes geleerd, vieze heksen drankjes gemaakt, hoelahoepen en popcorn gegeten en film gekeken. Zondag kwamen alle ouders en konden we laten horen wat we geleerd hadden. En toen we moe naar huis gingen, stond juffie Stieneke ons nog steeds lachend en enthousiast uit te zwaaien. Ik verheug mij nu alweer op het pinksterweekend want dan gaan we 3 dagen viool spelen, lekker eten en buitenspelen. Dit is mijn 5de jaar bij juffie Stieneke en heb naast viool leren spelen vooral heel veel plezier gehad. Groetjes van Myrthe (11 jaar)
Rosalie schreef op 19 april 2015 om 21:45:
\'Ik vond het superleuk! Vooral dat we in een hoepel probeerden \'altijd is kortjakje Ziek\' te spelen. Ook was het eten heel erg lekker, en ik vond het heel gaaf dat ik bij het Viotta-orkest de harp van dichtbij kon zien.\' Rosalie, 10 jaar
Samuel schreef op 19 april 2015 om 21:11:
Bedankt voor de leuke 1e jaars middag. Samuel is ineens veel enthousiaster uit zichzelf viool gaan spelen vandaag, ook al was hij bekaf. Helemaal super! Bedankt. Groet Sandy en Samuel
José schreef op 13 april 2015 om 11:11:
Wat een feest; logeerweekend bij je viooljuf! De derde-, vierde- en vijfdejaars leerlingen sleepten zaterdagochtend hun slaapzakken en matjes en tandenborstels mee om te blijven slapen bij juffie Stieneke! En dat werd een weekend bomvol muziek maken en heel veel gezelligheid. De vaders en moeders wisten de kinderen en juffie 2 dagen te voorzien van allemaal lekker eten, en hebben de groep op zaterdagmiddag naar de repetitie van de Viotta-orkesten gebracht, waar de kinderen direct mee mochten spelen! Even wennen en goed opletten hoor, wat die dirigent daar nou allemaal staat te zwaaien vooraan; - sssssstt, zachter spelen! O, let op, nu gaan we sneller, nee, deze nog een keer, en wat doen we nu anders? - Hartstikke leuk! In de avond, zo is mij verteld, \"gingen we een mooie film kijken, op juffies bed, met popcorn!\" Een lange, ononderbroken nachtrust lukte niet zo goed; want er kwam nog een kussengevecht, slaapzakrace en o wat moeilijk om te stoppen met kletsen en giebelen, en als je dan eindelijk slaapt, val je van het matras omdat die ander te veel naar jouw kant rolt... 🙂 Maar de volgende ochtend begon iedereen weer vrolijk aan een nieuwe dag; en om half 8 zondag(!)ochtend stond de hele club buiten op straat te hoelahoepen, en lukte het Iman om te hoelahoepen èn tegelijkertijd viool te spelen! Aan de ontbijttafel zijn er door een paar waaghalzen heeeeele vieze smurriedrankjes gemaakt van alles wat er maar te vinden was op de ontbijttafel; èn dapper opgedronken. Daarna is er nog hard verder gestudeerd, en werd het weekend afgesloten met een klein concert voor de ouders. Juffie Stieneke heeft de kinderen een onvergetelijk weekend bezorgd. Heel hard muziekstuderen wordt heel goed en heel veel afgewisseld met veel eten en drinken, buiten spelen, andere muziekactiviteiten en veel gezelligheid. 11 gillende meiden en 1 jongen die door je huis rennen, trap op trap af, overal violen, bladmuziek, rondslingerend schoenen, een ontplofte ontbijttafel; juffie Stieneke is niets te gek en zit met een stralende glimlach om 8 uur aan de ontbijttafel te genieten van het hele gezelschap. Uniek en geniaal. Hartelijke groet, José - moeder van Iman
Ewout van Megchelen schreef op 19 februari 2015 om 20:59:
Vandaag is voor ons een beetje een trieste dag. Hoewel de lente zich al een beetje laat voelen en er een gelukzalig zonnetje schijnt, was vandaag weer de laatste les met Martin Schaefer, totdat hij met Pinksteren weer komt (en hij dan, zo wordt gezegd, een hele maand zal blijven!!). OK, wij mogen helemaal niet klagen, want ook het afgelopen bezoek van Martin was weer heel boeiend. Voor wie er niet bij is geweest, valt het nauwelijks uit te leggen hoe bijzonder het is om hem te zien lesgeven. Op een bepaalde manier doet hij (schijnbaar) alles anders dan wie ik ooit muziekles heb zien geven. Zijn methode is anders, zijn benadering van muziek is anders, zijn muziek is in het klassieke vioolonderwijs ongebruikelijk, hij is eigenwijs, excentriek, etc. Maar bovenal is hij één van de beste leraren die ik ken. Als hij les geeft hangen de kinderen bijna letterlijk aan zijn lippen, hun concentratie is intens en hij laat hen dingen doen, die ze eerst niet konden. Hij legt de lat altijd een overzichtelijk stukje hoger dan ze op dat moment aankunnen en weet hen in overzichtelijke didactische stapjes in korte tijd verbaasd te laten zijn over hun eigen kunnen en vooruitgang. De beloning is groot: er is in zijn muziek altijd een spectaculair element, dat je eerst hoorde spelen door een ouderejaars leerling en dat je nu zelf kan spelen. Iedereen is blij met zijn waardering, iedereen werkt twee keer zo hard, terwijl niemand het gevoel heeft saai te moeten studeren. Ik kan deze lofzang nog veel langer maken, maar als je nu nog niet overtuigd bent, dat je je kind op vioolles moet doen bij Stieneke, dan weet ik het ook niet meer. Kom op zijn minst dan een keer kijken (en luisteren), dan ziet u het zelf. Mijn mening is in deze een keertje niet de uitzondering, werkelijk alle kinderen èn hun ouders zijn wild enthousiast. Mag ik deze keer ook nog extra mijn dank, lof en waardering uitspreken voor Stieneke, die niet alleen deze prachtige kruisbestuiving heeft bedacht, maar steeds ook geheel belangeloos dit alles mogelijk maakt. Alleen al het feit dat Martin elke keer als hij in Den Haag is bij haar logeert is een noodzakelijke voorwaarde om al dit moois voor elkaar te krijgen. Los van al haar professionele kwaliteiten is dat een eigenschap van haar, die niet genoeg lof kan krijgen: zij zet letterlijk alles opzij voor de kinderen en de muziek. Hulde! Ewout en Lotte
Anick van de Craats schreef op 19 februari 2015 om 20:03:
Juffie Stieneke en Herr Schaefer weten elke keer weer enorm bijzondere muziek te maken met de kinderen. De kinderen spelen echt om plezier te maken met elkaar en de sfeer is waardevrij. De kinderen houden enorm van de Gypsy muziek, en de optredens die erbij komen kijken. Wekenlang worden bij ons thuis de melodieen nageneuried. Op naar het volgende concert! Dank je!!!!